Cukrzyca i insulinooporność - prawdziwe przyczyny i wychodzenie z choroby

Kategoria: Totalna biologia Utworzono: środa, 20 czerwiec 2018 Piotr Nowak Drukuj E-mail
Cukrzyca - prawdziwe przyczyny i wychodzenie z choroby

Cukrzyca jest obecnie bardzo powszechnym schorzeniem, w trakcie którego podnosi się (hiperglikemia) lub spada (hipoglikemia) poziom cukru poza granice normy.

Medycyna akademicka potrafi na różne sposoby regulować poziom cukru poprzez podanie insuliny lub glikogenu. 

Jednak działanie farmakologiczne oznacza w dłużej perspektywie czasowej leczenie objawowe, a nie wyleczenie z cukrzycy. To dwie odrębne pojęcia medyczne.

Poziom cukru ma podstawowe znaczenie z punktu widzenia zaopatrywania organizmu w energię.

Należy tu wyodrębnić dwie kwestie biologiczne.

  • Pierwsza to sytuacja, gdy cukier trafia do krwi.
  • Druga to sytuacja, gdy cukier trafia z krwi do mięśni, gdzie faktycznie jest wykorzystywany i zamieniany na energię (przynajmniej tak powinno być).

W odniesieniu do Totalnej Biologii (Recall Healing \ N. Medycyny Germańskiej) konflikt emocjonalny, który podnosi poziom cukru we krwi, występuje wtedy, gdy:

  • człowiek pragnie się komuś lub czemuś przeciwstawić.
  • czuje opór, chce przeciwdziałać czemuś lub chce z czymś/kimś walczyć.
  • danej osobie ktoś ciągle narzuca swoją wolę i zmuszona ona jest robić to, czego chcą inni, a nie czego sama pragnie.
  • czujemy wewnętrzny sprzeciw wobec tego co się wydarzyło.

W sytuacji, gdy pojawiają się opisane powyżej odczucia, wzrasta wówczas poziom cukru we krwi (hiperglikemia)

Jaki może być zatem biologiczny powód hiperglikemii, czyli podwyższonego cukru?

Na poziomie fizycznym powodem wysokiego poziomu cukru we krwi może być spadek poziomu insuliny, co skutkuje brakiem możliwości pobrania cukru z krwi przez mięśnie. Glukoza (cukier) nie jest w stanie samodzielnie przedostać się przez ściany komórek, potrzebna jest jej do tego właśnie insulina.

Dlaczego jednak tak się dzieje?
Otóż mózg blokuje produkcję insuliny, aby przekierować cukier bezpośrednio z krwi do wspomożenia pracy układu nerwowego (zamiast do mięśni).

Mając świadomość istnienia Sensownego Biologicznego Programu, organizm w ten sposób chce przekierować cukier do układu nerwowego, zamiast do mięśni. Ma to na celu szybsze i skuteczniejsze znalezienie rozwiązania konfliktu (problemu).
Taki stan jest typowy dla fazy aktywnej choroby (cukrzycy), czyli fazy trwania konfliktu emocjonalnego.

Gdy dana osoba się uspokoi, a konflikt zostanie zażegnany, wtedy ponownie rozpocznie się naturalne regulowanie poziomu cukru we krwi. Ponadto chwilę później mięśnie dostają zwiększoną dawkę energii z cukru.

Osobnym konfliktem lub współistniejącym razem z "oporem", a wpływającym na poziom cukru jest konflikt obrzydzenia.
Jeśli ktoś się brzydzi jakiejś osoby, rzeczy lub sytuacji, odczuwając w związku z tym jednoczesny intensywny strach, wtedy spada u tej osoby poziom cukru.  

U cukrzyków najczęściej opór i obrzydzenie odczuwane są razem.

Przykładami zaistnienia cukrzycy mogą być  m.in. następujące problemy życiowe typu:

  • "zostałem wydziedziczony",
  • „rodzina swoim zachowaniem daje mi do zrozumienia, że mnie odrzuca”,
  • sprzeciwiam się niesprawiedliwości na świecie / władzy / politykom itp".
  • "nie mogę zapomnieć i wybaczyć oprawcom pobicia/gwałtu, który mnie spotkał jakiś czas temu".

Jak to się dzieje, ze poziom cukru we krwi spada?

Cukier trafia do krwi z jelit lub z przetworzonych przez wątrobę węglowodanów przy udziale glikogenu. Gdy pojawia się konflikt obrzydzenia, spada wtedy produkcja glikogenu. Wynikiem czego jest niedobór odpowiedniej ilości cukru we krwi.

Fizjologicznym następstwem takiego stanu jest pojawienie się u człowieka tzw. wilczego apetytu. To najłatwiejszy do zaobserwowania objaw niskiego poziomu cukru.

Jaki jest biologiczny sens nagłego spadku cukru we krwi?

Jeśli się ktoś czegoś brzydzi, to naturalne jest, że nie będzie tego jadł. Jednak taki stan z biologicznego punktu widzenia jest niebezpieczny dla procesu podtrzymania gatunku, gdyż można zasłabnąć lub nawet zginąć.

Dlatego też „matka natura”, chce takiego człowieka odzwyczaić od obrzydzenia i finalnie wyprowadzić z konfliktu. Jeśli ktoś zacznie jeść pod wpływem przymusu (biologicznej chęci jedzenia) to się wzmocni, ale również pozbędzie się obrzydzenia.

Opisany powyżej fakt psychosomatyczny to prosty mechanizm, lecz trudny do akceptowania przez medycynę akademicką, bazującą niemal wyłącznie na sztucznych lekach. 

Konflikty, o których mowa, zostały zaplanowane przez naturę jako krótkotrwałe.

Nie jest więc naturalnym, aby je przeciągać w czasie. Niestety współczesne czasy sprzyjają powstawaniu i podtrzymywaniu konfliktów emocjonalnych o podłożu lęku, strachu i obrzydzenia.
Często ten okres podtrzymywania emocjonalnych problemów, w tym stresu, trwa tygodniami, miesiącami, a nawet latami. Niezwykle ważne jest, aby taki stan uczuciowo-emocjonalny zauważyć i możliwie szybko się go pozbyć.

Jak uwolnić się od konfliktów emocjonalnych, które sprzyjają cukrzycy?

Oczywistym wydaje się działanie zmierzające do skutecznego pozbyć się powstałych w nas "konfliktów", traum, frustracji czy nastawienia do życia (w tym ludzi) pełnego oporu i chęci walki.

Pracę (terapię) nad uzdrowieniem ciała można zacząć od zauważenie aktualnie przeżywanych lub przeszłych konfliktów emocjonalnych. Ponadto należy zrobić wszystko, aby podobnych konfliktów nie podtrzymywać w przyszłości.

Do uwolnienia i transformacji wspomnianych emocji służą różne metody i techniki. Najczęściej wykorzystywane to:

  • EFT (technika emocjonalnej wolności),
  • praca z wewnętrznym dzieckiem,
  • świadome oddychanie,
  • medytacje i wizualizacje,
  • narzędzia "Radykalnego Wybaczania".

Z uwagi, że zakres wiedzy związanej z cukrzycą i insulinoopornością jest niezwykle szeroki, pomocne mogą się tu okazać terapeuci znające emocjonalno-biologiczne zależności opisane m.in. w Totalnej Biologii (Recall Healing).
W razie potrzeby osobiście służę pomocą w formie konsultacji lub szkoleń - kontakt.

Biologiczne aspekty dotyczące procesu tworzenia się cukrzycy

Niestety duża część cukrzyków, poprzez długoletnie przyjmowanie insuliny, uzależniło się od niej.
Organizm może mieć problem z przywróceniem stanu równowagi. W takiej sytuacji nie należy od razu odstawiać leków. Ważne jest wtedy skonsultować się z osobami znającymi ten problem, w tym z lekarzem.

Warto zdawać sobie sprawę, że fazie wychodzenia z choroby (w jej środku) dochodzi do zjawiska fizjologicznego zwanego kryzysem epileptycznym.

I tak w przypadku wychodzenia z konfliktu wywołującego podwyższony cukier we krwi, dochodzi do tzw. przełomu hiperglikemicznego czyli krótkookresowego podwyższenia cukru.
Analogicznie sytuacja występuję przy wychodzeniu z konfliktu wywołującego obniżony poziom cukru. Jednak w tym przypadku dochodzi do krótkookresowego obniżenia poziomu cukru we krwi.

Niestety wielu ludzi przeżywa na okrągło okresy konfliktowe i wychodzenie z nich

U takich osób poziom cukru we krwi może wydawać się niekontrolowany i niewyjaśniony medycyną akademicką.

Jako autor artykułu jestem zwolennikiem połączenia Totalnej Biologii oraz medycyny konwencjonalnej w przypadku wychodzenia z poważniejszych form cukrzycy.
Aby stosunkowo bezobjawowo przetrwać ten okres można wspomóc się np. zastrzykami z insuliny. Ma to jednak uzasadnienie w przypadku osób, którzy z tym problemem borykają się miesiącami lub latami, a wahania cukru są bardzo wysokie.

W przypadku łagodnych zmian poziomów cukru powinno wystarczyć uporządkowanie spraw emocjonalnych i zakończenie konfliktu wywołującego problem.  

Zgodnie z założeniami Totalnej Biologii, cukrzyca nie jest dziedziczna.

„Dziedziczne” jest jednak przekazywanie konfliktów i negatywnych przekonań, które wywołują problemy zdrowotne na podłożu psychosomatycznym.
Zatem nie istnieją choroby dziedziczne, lecz występują tylko powielane wzorce konfliktów emocjonalnych prowadzące do chorób.

Ta, jak również każda inna przypadłość tego typu, wymaga dokładniejszej analizy przez Terapeutę/Konsultanta Totalnej Biologii, gdyż przyczyny mogą być inne od tych opisanych powyżej.
Opisane rozwiązania nie wykluczają jednoczesnego kontaktu z lekarzem lub farmaceutą.

 

Konsultacje i szkolenia

Zapraszam na konsultacje i szkolenia - kontakt

W przypadku ogólnych pytań proszę o komentarze lub maile.
Wiele ciekawych postów można znaleźć także na profilu Facebook:
https://www.facebook.com/AkceptujZycie

Komentarze do artykułu 

+4 # CukrzycaMałgorzata Aiston 2022-03-03 18:41
Co ma wpływ na powstanie cukrzycy typu 1 u dziecka 1,5rocznego? Wstręt? Obrzydzenie? Do czego czy kogo? Jeżeli cukrzyca nie jest dziedziczna, to skąd u tak małego dziecka cukrzyca typu 1 ?
Odpowiedz | Odpowiedz, cytując rozmówcę | Cytuj
-6 # RE: CukrzycaIwona 2022-05-10 11:03
Również podpisuję się pod pytaniem i bardzo proszę o odpowiedz.
Odpowiedz | Odpowiedz, cytując rozmówcę | Cytuj
+1 # Cukrzyca u dzieckaPiotr/Nowak 2022-05-10 17:26
Cukrzyca u malutkiego dziecka w zdecydowanej większości przypadków to emocje rodziców, głównie matki. Zatem jeśli jesteśmy rodzicami, to u siebie szukamy konfliktów opisanych w powyższym artykule. Niestety (stety) dzieci bardzo intensywnie odbierają emocje rodziców, a ich ciało reaguje w określony sposób, zaprogramowany w mózgu.
Odpowiedz | Odpowiedz, cytując rozmówcę | Cytuj
+1 # Cukrzyca ciążowaRoksana 2022-03-28 11:57
Dzien dobry, Proszę o pomoc w przybliżeniu przyczyny cukrzycy ciazowej. Pozdrawiam
Odpowiedz | Odpowiedz, cytując rozmówcę | Cytuj
-6 # InsulinoopornoscMaria 2022-07-03 10:28
Szukam powodu insulinooporności u nastoletniej córki. Mam wrażenie, ze nic nie działa. Proszę o radę, pomysł, naprowadzenie.
Odpowiedz | Odpowiedz, cytując rozmówcę | Cytuj
0 # Insulinoopornosc u nastoletniej córkiPiotr.Nowak 2023-12-30 18:06
Forma jaką są komentarze niestety nie sprzyja analizie sytuacji emocjonalnej lub psychicznej, w której się mogła znaleźć córka. Zachęcam do kontaktu poprzez mail lub telefon.
Odpowiedz | Odpowiedz, cytując rozmówcę | Cytuj

Dodaj komentarz

Kod antyspamowy Odśwież