Cukrzyca - prawdziwe przyczyny i wychodzenie z choroby

Kategoria: Totalna biologia Utworzono: środa, 20 czerwiec 2018 Piotr Nowak Drukuj E-mail
Cukrzyca - prawdziwe przyczyny i wychodzenie z choroby

Cukrzyca jest obecnie bardzo powszechnym schorzeniem, w trakcie którego podnosi się lub spada poziom cukru poza granice normy.

 

Medycyna akademicka potrafi na różne sposoby regulować poziom cukru poprzez podanie insuliny lub glikogenu. Jest to jednak leczenie objawowe.

Poziom cukru ma podstawowe znaczenie z punktu widzenia zaopatrywania organizmu w energię.

Należy tu wyodrębnić dwie kwestie.
Pierwsza to sytuacja, gdy cukier trafia do krwi.
Druga to sytuacja, gdy cukier trafia z krwi do mięśni, gdzie faktycznie jest wykorzystywany i zamieniany na energię.

W odniesieniu do Totalnej Biologii (Medycyny Germańskiej) konflikt emocjonalny, który podnosi poziom cukru we krwi, występuje wtedy, gdy człowiek pragnie się komuś lub czemuś przeciwstawić.
Czuje opór, chce przeciwdziałać czemuś lub chce z czymś/kimś walczyć. Takiej osobie ktoś ciągle narzuca swoją wolę. Zmuszona ona jest robić to, czego chcą inni, a nie czego sama pragnie.

W sytuacji, gdy pojawiają się opisane powyżej uczucia, wzrasta wówczas poziom cukru we krwi.

Jaki może być biologiczny powód takiego stanu?
Powodem wysokiego poziomu cukru we krwi może być spadek poziomu insuliny, co skutkuje brakiem możliwości pobrania cukru z krwi przez mięśnie. Taki stan jest typowy dla fazy aktywnej choroby, czyli fazy trwania konfliktu emocjonalnego.

Kiedy spada poziom insuliny, we krwi podnosi się poziom cukru.
Mając świadomość istnienia Sensownego Biologicznego Programu, organizm w ten sposób chce przekierować cukier do układu nerwowego, zamiast do mięśni. Ma to na celu szybsze i skuteczniejsze znalezienie rozwiązania konfliktu (problemu).

Gdy dana osoba się uspokoi, a konflikt zostanie zażegnany, wtedy ponownie rozpocznie się naturalne regulowanie poziomu cukru we krwi. Wtedy też mięśnie dostanją zwiększoną dawkę energii z cukru.

Innym konfliktem wpływającym na poziom cukru jest konflikt obrzydzenia.
Jeśli ktoś się brzydzi jakiejś osoby, rzeczy lub sytuacji, odczuwając w związku z tym jednoczesny intensywny strach, wtedy spada u tej osoby poziom cukru.  

Jak to się dzieje, ze poziom cukru we krwi spada?

Cukier trafia do krwi z jelit lub z przetworzonych przez wątrobę węglowodanów przy udziale glikogenu. Gdy pojawia się konflikt obrzydzenia, spada wtedy produkcja glikogenu. Wynikiem czego jest niedobór odpowiedniej ilości cukru we krwi. Fizjologicznym następstwem takiego stanu jest pojawienie się u człowieka tzw. wilczego apetytu. To najłatwiejszy do zaobserwowania objaw niskiego poziomu cukru.

Jaki jest tego sens biologiczny?
Jeśli się ktoś czegoś brzydzi, to naturalne jest, że nie będzie tego jadł. Jednak taki stan z biologicznego punktu widzenia jest niebezpieczny dla procesu podtrzymania gatunku, gdyż można zasłabnąć lub nawet zginąć.

Dlatego też „matka natura”, chce takiego człowieka odzwyczaić od obrzydzenia i finalnie wyprowadzić z konfliktu. Jeśli ktoś zacznie jeść pod wpływem przymusu (biologicznej chęci jedzenia) to się wzmocni, ale również pozbędzie się obrzydzenia.
Jest to prosty mechanizm, lecz ciężko akceptowalny przez medycynę akademicką, bazującą niemal wyłącznie na sztucznych lekach.  

Zatem jeśli komuś nie odpowiada jego stan zdrowia, może normować poziom cukru w organizmie poprzez pozbycie się huśtawek emocjonalnych oraz pozbycie się lęków. Nie warto więc podobnych konfliktów długo podtrzymywać.

Konflikty, o których mowa, zostały zaplanowane przez naturę jako krótkotrwałe.
Nie jest więc naturalnym, aby je przeciągać w czasie. Niestety współczesne czasy sprzyjają powstawaniu i podtrzymywaniu konfliktów emocjonalnych o podłożu lęku, strachu i obrzydzenia. Często ten okres podtrzymywania problemu trwa tygodniami, miesiącami, a nawet latami. Niezwykle ważne jest, aby taki stan uczuciowy zauważyć i możliwie szybko się go pozbyć.
Jeśli się to skutecznie zrobi, problem związany z wahaniami cukru powinien zniknąć.

Niestety duża część cukrzyków, poprzez długoletnie przyjmowanie insuliny, uzależniło się od niej. Organizm może mieć problem z przywróceniem stanu równowagi. W takiej sytuacji nie należy od razu odstawiać leków. Ważne jest wtedy skonsultować się z osobami znającymi ten problem.

Warto zdawać sobie sprawę, że fazie wychodzenia z choroby (w jej środku) dochodzi do zjawiska fizjologicznego zwanego kryzysem epileptycznym. I tak w przypadku wychodzenia z konfliktu wywołującego podwyższony cukier we krwi, dochodzi do tzw. przełomu hiperglikemicznego czyli krótkookresowego podwyższenia cukru.
Analogicznie sytuacja występuję przy wychodzeniu z konfliktu wywołującego obniżony poziom cukru. Jednak w tym przypadku dochodzi do krótkookresowego obniżenia poziomu cukru we krwi.

Niestety wielu ludzi przeżywa na okrągło okresy konfliktowe i wychodzenie z nich.

U takich osób poziom cukru we krwi może wydawać się niekontrolowany i niewyjaśniony medycyną akademicką.

Jako autor tego artykułu jestem zwolennikiem połączenia Totalnej Biologii oraz medycyny konwencjonalnej w przypadku wychodzenia z poważniejszych form cukrzycy.
Aby stosunkowo bezobjawowo przetrwać ten okres można wspomóc się np. zastrzykami z insuliny. Ma to jednak uzasadnienie w przypadku osób, którzy z tym problemem borykają się miesiącami lub latami, a wahania cukru są bardzo wysokie.
W przypadku łagodnych zmian poziomów cukru powinno wystarczyć uporządkowanie spraw emocjonalnych i zakończenie konfliktu wywołującego problem.  

Zgodnie z założeniami Totalnej Biologii, cukrzyca nie jest dziedziczna.

„Dziedziczne” jest jednak przekazywanie konfliktów i negatywnych przekonań, które wywołują konkretne problemy zdrowotne.
Zatem nie istnieją choroby dziedziczne, lecz występują tylko powielane wzorce konfliktów emocjonalnych prowadzące do chorób.

Ta, jak również każda inna przypadłość tego typu, wymaga dokładniejszej analizy przez Terapeutę/Konsultanta Totalnej Biologii, gdyż przyczyny mogą być inne od tych opisanych powyżej.

Dodaj komentarz

Kod antyspamowy Odśwież